. برخی علما بر این باورند که عیادت بیمار سنت مؤکد است؛ اما شیخ‌الاسلام برگزیده که این کار واجب کفایی است و همین قول نیز صحیح است. ۲. دربارهٔ فضیلت عیادت بیمار احادیث بسیاری وارد شده، از جمله: پیامبر ﷺ فرمودند: «مسلمان هرگاه به عیادت برادر مسلمان خود برود، تا زمانی که بازگردد، همواره در میان میوه‌های بهشت است». «هر کس به عیادت بیماری برود یا برادر دینی خود را برای رضای الله دیدار کند، منادی او را صدا می‌زند که: پاکیزه شدی و گام‌هایت مبارک گشت و جایگاهی در بهشت برای خود آماده کردی». «هیچ مسلمانی نیست که صبح‌گاه به عیادت مسلمانی برود، مگر آنکه ۷۰ هزار فرشته تا شب بر او درود می‌فرستند؛ و اگر شام‌گاه به عیادت برود، ۷۰ هزار فرشته تا صبح بر او درود می‌فرستند و برای او در بهشت میوه‌های چیده شده خواهد بود». ۳. برخی از آداب عیادت بیمار: عیادت مرد از زن نامحرم یا زن از مرد نامحرم در صورتی که شرایطی مانند پوشش کامل، ایمنی از فتنه و نبودن خلوت رعایت شود، اشکالی ندارد. اگر عیادت از مشرک مصلحتی (مانند دعوت به اسلام) به دنبال داشته باشد، جایز است. شایسته است عیادت‌کننده نزد بیمار طولانی ننشیند، بلکه عیادت باید کوتاه و سبک باشد تا باعث ایجاد زحمت برای او یا خانواده‌اش نشود. در سنت پیامبر ﷺ دلیلی بر اختصاص دادن زمان خاص برای عیادت بیمار وارد نشده است. سزاوار است عیادت‌کننده برای بیمار با اذکاری که در سنت ثابت شده دعا کند؛ مثلاً بگوید: «لَا بَأْسَ طَهُورٌ إِنْ شَاءَ اللَّهُ». (اشکالی ندارد، ان‌شاءالله پاک‌کننده گناهان است) و سه بار برای شفای او دعا کند.

حقوق مسلمان بر مسلمان پرشمار است. برخی از این حقوق واجب عینی است که بر تک تک افراد واجب است و اگر ترکش کند گناهکار می‌شود. برخی دیگر از این حقوق، واجب کفایی است که اگر برخی انجامش دهند، گناهش از گردن دیگران ساقط می‌شود. برخی دیگر از این حقوق مستحب است و واجب نیست و مسلمان برای ترک آن گناهکار نمی‌شود.