Бале, ҷуброни он маблағ бар ӯ воҷиб аст.
Ва Аллоҳ донотар аст.
Писарбачае маблағеро дуздида, онро ба падараш додааст. Сипас падараш аз дунё гузаштааст ва ҳеҷ гуна молу дороие аз худ боқӣ нагузоштааст. Оё баъд аз ба балоғат расидани ин писар, бар ӯ лозим аст, ки маблағи дуздидашударо ҷуброн намояд?
Ҳамду сано барои Аллоҳ ва дуруду паём ба расулуллоҳ ва баъд:
Бале, ҷуброни он маблағ бар ӯ воҷиб аст.
Ва Аллоҳ донотар аст.
"Фатово"-и Имом Нававӣ, саҳ. 144